به‌کارگیری سلاح‌های نامتعارف و از جمله سلاح‌های هسته‌ای در منازعات و مخاصمات بین‌المللی یکی از چالش‌های عصر جدید است که خسارت‌های جبران‌ناپذیری را به جوامع انسانی و محیط زیست تحمیل نموده است. هدف این تحقیق تبیین مبانی به‌کارگیری سلاح‌های هسته‌ای در حقوق بشردوستانه، حقوق بین‌الملل و در فقه اسلامی با تأکید بر حفظ محیط زیست می‌باشد. روش تحقیق توصیفی ـ تبیینی است و از تفسیر حقوقی مقررات بین‌المللی و، همچنین، مراجعه به منابع حقوق اسلامی بهره گرفته شده است. اگرچه مقررات معینی در منع به‌کارگیری سلاح‌های هسته‌ای در حقوق بین‌الملل یافت نمی‌شود، با استناد به مبانی حقوق بشردوستانۀ محیط زیست، قواعد عام حقوق بین الملل و مبانی حقوق اسلامی، باید پذیرفت هرگونه تهدید یا استفاده از سلاح‌های هسته‌ای ممنوع می‌باشد و هیچ‌کس مجاز به استفاده از سلاح هسته‌ای و تجاوز به حقوق انسانی و محیط زیست نیست. بنابراین، در صورت بروز مخاصمات، طرف‌های درگیر موظف به رعایت قواعد منع به‌کارگیری سلاح‌های غیرمتعارف و سلاح‌های هسته‌ای می‌باشند، زیرا این سلاح‌ها نابودکنندۀ نسل‌ها و محیط زیست انسان‌ها هستند.